kazemmirzaee.com | kazem mirzaee | kazem | mirzaee | کاظم میرزایی | مقالات کاظم میرزایی | مقالات حقوقی کاظم میرزایی | مقالات حقوقی | مقالات | کاظم مدرزایی | کاظم میرزایی | مقالات حقوقی | ضمان کاهش ارزش پول با رویکرد دولت | حیات غیر مستقر | تحلیل حقوقی معاملات صوری مواد مخدر برای کشف جرم | بررسی مبانی فقهی در جرایم مواد مخدر | Legal and Judicial Politics for Narcotic Smuggling in Islamic Republic of Iran | Judicial Viewpoint about Narcotic Crime Contest | کاظم مدرزایی کاظم میرزایی | مقالات حقوقی | ضمان کاهش ارزش پول با رویکرد دولت | حیات غیر مستقر | تحلیل حقوقی معاملات صوری مواد مخدر برای کشف جرم | بررسی مبانی فقهی در جرایم مواد مخدر | Legal and Judicial Politics for Narcotic Smuggling in Islamic Republic of Iran | Judicial Viewpoint about Narcotic Crime Contest | کاظم مدرزایی | مقالات حقوقی کاظم میرزایی | مقالات حقوقی | کاظم میرزایی | حقوق
خانه » از دیگران » سیره اخلاقی پیامبر(صلی الله علیه وآله)

سیره اخلاقی پیامبر(صلی الله علیه وآله)

نوشته: خادم حسین فاضلی /

رسول خدا(صلی الله علیه وآله) بردبار، شجاع، عادل و پاک دامن بود. درهم و دیناری، شب نزد او نمی ماند، مگر آنکه آن را به نیازمند می رساند.[۱] از همه باحیاتر بود، به چهره کسی خیره نمی شد، دعوت آزاد و برده را می پذیرفت، از خوردن غذای حلال خودداری نمی نمود، در وقت غذا خودن تکیه نمی داد، روی سفره نمی نشست، بر هر چه حاضر بود مانند اسب، الاغ، شتر و استر سوار می شد و بر پشت مرکب خود برده و غیر برده را سوار می کرد.[۲]
شیر گوسفندان را خود می دوشید. آب وضوی شب را خود تهیه می کرد. چون خادمش در آسیاب کردن خسته می شد، به او کمک می کرد. در کارها به اهل خانه یاری می رساند و با دست خود گوشت خرد می کرد. هدیه را می پذیرفت، اگرچه جرعه ای شیر بود. خشمش برای خدا بود و هرگز برای خویش غضب نمی کرد. گاهی از شدت گرسنگی بر شکم سنگ می بست. انگشتری نقره در انگشت کوچک دست راست می کرد.[۳]
گاهی بدون عمامه و عبا و بدون کفش، پیاده راه می رفت. تشییع جنازه می کرد. در دورترین نقاط شهر، از بیماران عیادت می کرد. با فقرا می نشست و با آنان هم غذا می شد. به کسانی که در اخلاق با فضیلت بودند، احترام می گذاشت و با اشخاص آبرومند الفت می گرفت. به کسی جفا نمی کرد. پوزش عذرخواهان را می پذیرفت. [۴]
هرگز به کسی فحش نداد و هیچ وقت زن یا خادمی را لعن نکرد. هرگاه در حضور وی کسی ملامت می شد، می فرمود: به او کاری نداشته باشید. در برابر بدی دیگران، بدی نمی کرد، بلکه گناه آنان را نادیده می گرفت.[۵]
رسول خدا(صلی الله علیه وآله) نمی نشست و بلند نمی شد، مگر به یاد خدا. و چنانچه مشغول نماز بود و کسی در کنارش می نشست، نماز خود را تخفیف می داد و زود تمام می کرد و به او می فرمود: آیا حاجتی داری؟[۶]
هر کس بر ایشان داخل می شد بدو احترام می کرد; گاهی لباس خود را هم زیر او پهن می کرد و یا او را بر تشک خود می نشانید. حال وی در رضا و غضب یکسان بود و جز حق بر زبان چیزی نمی راند.[۷]
 

[1] ) محسن فیض کاشانی، المحجه البیضا، ج ۴، ص ۱۲۳٫

[۲]) محسن فیض کاشانی، پیشین، ج ۴، ص ۱۲۶٫

[۳] ) سیدکاظم ارفع، سیره عملی اهل بیت(علیهم السلام): حضرت محمّد(صلی الله علیه وآله)، چ سوم، تهران، فیض کاشانی، ۱۳۷۰،  ص ۳۲ـ۳۳ / ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب، انتشارات ذوی القربی، ۱۳۷۹، ج ۱، ص ۱۹۱٫

[۴] ) محسن فیض کاشانی، پیشین، ج ۴، ص ۱۲۶ و ۱۲۷٫

 ([۵]همان، ص ۱۳۰ـ۱۳۱/ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب، انتشارات ذوی القربی، ۱۳۷۹، ج ۱، ص ۱۹۱٫

[۶])  ابن شهرآشوب، پیشین، ج ۱، ص ۱۹۲

[۷] )ابن شهرآشوب، پیشین، ج ۱، ص ۱۹۲

جوابی بنویسید