kazemmirzaee.com | kazem mirzaee | kazem | mirzaee | کاظم میرزایی | مقالات کاظم میرزایی | مقالات حقوقی کاظم میرزایی | مقالات حقوقی | مقالات | کاظم مدرزایی | کاظم میرزایی | مقالات حقوقی | ضمان کاهش ارزش پول با رویکرد دولت | حیات غیر مستقر | تحلیل حقوقی معاملات صوری مواد مخدر برای کشف جرم | بررسی مبانی فقهی در جرایم مواد مخدر | Legal and Judicial Politics for Narcotic Smuggling in Islamic Republic of Iran | Judicial Viewpoint about Narcotic Crime Contest | کاظم مدرزایی کاظم میرزایی | مقالات حقوقی | ضمان کاهش ارزش پول با رویکرد دولت | حیات غیر مستقر | تحلیل حقوقی معاملات صوری مواد مخدر برای کشف جرم | بررسی مبانی فقهی در جرایم مواد مخدر | Legal and Judicial Politics for Narcotic Smuggling in Islamic Republic of Iran | Judicial Viewpoint about Narcotic Crime Contest | کاظم مدرزایی | مقالات حقوقی کاظم میرزایی | مقالات حقوقی | کاظم میرزایی | حقوق
خانه » از دیگران » رفتار پیامبر با کودکان

رفتار پیامبر با کودکان

خادم حسین فاضلی /

در سنین کودکی، بازی برای تقویت حواس پنج گانه، کنترل اعضا و هماهنگی بین آنها نقش اساسی ایفا می کند. کودک عواطف خود را به افرادی که در بازی او شرکت می کنند نشان می دهد، ترس ها و تردیدهای خود را بیرون می ریزد و محبت ها را تجربه می کند. افزون بر آن، کودک بر اثر تغذیه، دارای نیروی فراوانی است که باید به گونه ای مصرف شود. اگر این نیرو از راه بازی به مصرف نرسد، کودک دچار بیماری های روحی و روانی می گردد. از سوی دیگر، همنوا شدن با کودکان و شرکت در بازی آنان، نوعی شخصیت دادن و احترام به کودکان به شمار می آید. پیامبر خدا(صلی الله علیه وآله) همواره با فرزندان خویش و حتی گاهی با کودکان اصحاب، بازی می کرد.[۱]

جابر انصاری می گوید: نزد رسول خدا(صلی الله علیه وآله) رفتم، در حالی که حسن و حسین(علیه السلام) را بر پشت خود سوار کرده بود و چهار دست و پا راه می رفت و می گفت: شتر شما چه شتر خوبی است و شما چه سواران خوبی هستید![۲]

امام صادق(علیه السلام) نیز نقل می کند: شبی پیامبر به منزل حضرت فاطمه(علیها السلام)وارد شد و حسن و حسین(علیهما السلام) با او بودند. پیامبر(صلی الله علیه وآله)به آنها فرمود: برخیزید و با هم کشتی بگیرید! فاطمه، که برای کاری بیرون از منزل رفته بود، وارد شد و مشاهده کرد که پیامبر(صلی الله علیه وآله)می فرماید: حسن عجله کن! حسین را محکم بگیر. حضرت فاطمه(علیها السلام)تعجب کرد و عرض کرد: آیا بزرگ تر را بر ضد کوچک تر تشویق می کنید؟! پیامبر فرمود: دخترم! آیا راضی نیستی من حسن(علیه السلام)را تشویق کنم، در حالی که برادرم جبرئیل حسین(علیه السلام) را تشویق می کند و می گوید: حسین! حسن را محکم بگیر.[۳]

چنان که در این سیره مشاهده می شود، پیامبر (صلی الله علیه وآله) فرزندان خویش را به بازی و کشتی گرفتن دعوت می نمود و آنها را به این کار تشویق می کرد. آن حضرت علاوه بر تشویق، خود نیز در بازی آنها شرکت می کرد.

روزی رسول خدا با عده ای به سوی مهمانی می رفت و حسین(علیه السلام)با کودکان بازی می کرد. پیامبر(صلی الله علیه وآله) می خواست او را بگیرد، ولی او به این طرف و آن طرف می دوید و پیامبر نیز به دنبالش می دوید. حضرت او را به خنده می انداخت تا اینکه او را گرفت و بغل نمود و لب ها را بر لب های او نهاد و او را بوسید و فرمود: حسین از من است و من از حسینم، خداوند دوست دارد کسی را که حسین را دوست بدارد.[۴]

[۱] ) سیدعلی حسینی زاده، تربیت فرزند، چ چهارم، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۴، ص ۱۰۹٫

[۲] ) محمّدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج ۱۰۳، ص ۲۸۵٫

[۳] ) همان، ص ۱۸۹٫

[۴] ) علی اربیلی، کشف الغمّة فی معرفة الائمه، چ دوم، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۵، ج ۲، ص ۲۷۲٫

جوابی بنویسید